موجب تخفيف موقت بيماري مي‌شود. او براي بيماران جذامي يك دستور تغذيه داده است‌. بيشتر مطالب مربوط به جذام از پلاتياريوس كهين (يازدهم ـ2) اقتباس شده است‌. در اين بخش‌ هم از بيماري‌هايي از قبيل نقرس‌، رماتيسم مزمن و خنازير بحث مي‌كند، برخي مشاهدات‌ اصيل در مورد آبله ارائه مي‌دهد و برخي بيماري‌هاي مشابه را بررسي مي‌كند. بخش سوم درباره‌ٴ بيماري‌هاي سر است‌، با فصل‌هايي درباره‌ٴ صرع‌، سكته‌ٴ ناقص و غيره‌، بيشتر بر اساس گل‌هاي‌ پزشكي جان گادِسدِني (چهاردهم ـ1). بخش چهارم تا نهم به ترتيب مربوط است به گردن و گلو، سينه‌، شكم‌، اندام‌هاي خاصره‌، ساق‌پا، كورك‌، زخم و كوفتگي‌. بخش دهم در باب شكستگي و دررفتگي است‌. جان مدت لازم براي جوش خوردن هر يك از شكستگي‌ها را بيان مي‌كند (دنده‌ دو روز، استخوان بازو و ران چهل روز و غيره‌). هم‌چنين متوجه شده كه جوش‌خوردن استخوان‌ در سالخوردگان دشوارتر است‌. براي كاهش برخي دررفتگي‌هاي مفصل از اسبابي به نام‌ tornellus (به انگليسي wyndas) استفاده مي‌شد. بخش يازدهم درباره‌ٴ مفصل‌هاست‌. بخش‌ دوازدهم و سيزدهم از داروهاي ساده و مركب بحث مي‌كند. در اين‌جا جان ضمن بحث از داروها نسخه‌هاي متعددي عرضه مي‌كند. بخش چهاردهم در باب مسهل و بخش پانزدهم دستور تن‌درستي است‌، بيشتر براساس آيين تن‌درستي سالرنويي‌. در پايان منتخبات يك مترادفات‌ بارتولوميو آمده است‌، حاوي اصطلاحات لاتيني طبي و گياه پزشكي به كار رفته در منتخبات‌. منتخبات بيشتر اقتباسي است از رازي‌، ابن‌سينا، قسطنطين افريقي‌، گيلبرت انگليسي‌، آرنولد ويلانووايي‌، لانفرانچي ميلاني‌، برنار گوردوني‌، جان گادِسدِني‌، و بسياري ديگر. ولي اين افكار اقتباس‌شده گاه‌، با برخي مشاهدات اصيل جان دربيمارستان سنت بارتولوميو عجين شده است‌. اصول درماني او گاه‌، كاملاً معقول است‌.
گل‌هاي بارتولوميو، كه در حدود سال 1404 تأليف شده‌، در وهله‌ٴ اول اثري كلامي است شامل‌ يك پيش‌گفتار، 175 فصل و يك خاتمه‌. مجموعه‌اي است از قطعات منقول از آثار مقدس و نوشته‌هاي آباي كليسا. يك فصل درباره‌ٴ اخلاق پزشكي است و نشان مي‌دهد كه معيارهاي‌ اخلاقي جان در حد والايي بوده است‌، هم‌چنين حاوي قواعد كلي در باب تغذيه و ورزش براي حفظ تن‌درستي است‌. تمام كتاب نشان مي‌دهد او آثار هوراس‌، ويرژيل‌، اويد، قديس اوگوستين‌، بوئتيوس‌، ايزيدور اشبيلي‌، توماي آكويني و بسياري ديگر را به‌طور وسيع مطالعه كرده است‌.

5. آلمان‌
توپينگ‌

هاينريش توپينگ‌، اهل زينزهايم (20 كيلومتري هايدلبرگ‌). پزشك آلماني (بر آمدنش سال‌1353).